รักกลางหนาม

หัวหยว่อจมอยู่ในความเกลียดชังจนไม่อาจมองเห็นความจริง และโยนความผิดให้กับผู้บริสุทธิ์ ส่วนเหมิงหวานติดอยู่ลึกในหล่มแห่งความทุกข์ที่ถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น เธอเลือกที่จะลงโทษตัวเองเพื่อบรรเทาความอยุติธรรมของโชคชะตา การปะทะกันของสองจิตวิญญาณที่แตกสลายสะท้อนถึงการกลืนกินซึ่งกันและกันระหว่างผู้กระทำและเหยื่อในวงจรแห่งความรุนแรง